Dünya yine her zamanki gibi “akıl sağlığını koruma” testinden geçiyor. 2026 yılına girerken mantık, jeopolitik ve ekonomi el ele verip uçurumdan aşağı atlamış durumda. İşte haftalık “Neler oluyor hayatta?” raporu:
“Prompt” Veren Herkes Mozart: Müzik Dünyasının Sonu mu?
Artık Etiler’de stüdyoya girip Serdar Ortaç’tan beste bekleme dönemi kapandı. “İçinde Kenan geçen, yaz günlerini anımsatan, kıpır kıpır bir şarkı yap” diyorsunuz ve yapay zeka 10 saniyede Demet Akalın’ın kariyerini özetleyen bir eser ortaya koyuyor. Kenan Doğulu bile durumun ciddiyetini görüp “ateşin bulunması gibi bir şey” diyerek teslim bayrağını çekmiş. Yakında Spotify listelerimizde sadece “AI-Sezer” veya “Robot-Hande” dinlersek şaşırmayalım. Balkur emeklisi popçularımız için yolun sonu görünüyor.
Baronlar ve Adaletin “Döner Kapı” Sistemi
Türkiye’de uyuşturucu baronu olmak, görünüşe göre dünyanın en güvenli mesleği. İçişleri Bakanlığı 2,5 yılda 100 bin kişiyi tutuklamış ama baronlar nedense Monopoly’deki “hapse gir, ilk turda çık” kartını kullanıyor. 10 ton kokain yakalanıyor, geminin sahibi yok; baron yakalanıyor, 2 yıl sonra kolunu sallayarak çıkıyor. Gazeteciler 36 yıl çalışıp emekli olurken, uyuşturucu kaçakçıları “kariyer” basamaklarını yargıdaki tuhaflıklarla tırmanıyor. HSK’nın bu “hayatın akışına uygun olmayan” kararlara bir el atması bekleniyor ama o el muhtemelen hala dosya arıyor.
Suriye’de “Kandil Siyaseti” Sınıfta Kaldı
SDG ve Kandil kanadı, dünya siyasetini hala ilkokul müsameresi düzeyinde okumaya çalışırken, Suriye ordusu Rakka ve Deyrizor’u “sessizce” geri aldı. Öcalan’ın “üniter devlet” çağrısı Suriye’de yankı bulurken, “Halep’te iki mahalleyi tutarız” diyenlerin elinde ne petrol kaldı ne de baraj. Mazlum Abdi şimdi Şam yolunda, elinde kalan tek şeyi yani “imzayı” atmaya gidiyor. Geopolitik ders 101: Amerika her zaman sizi bir “promosyon” ürünü gibi kullanıp vakti gelince iade eder.
Trump’ın Emlak Ofisi: “Satılık Grönland Var mı?”
Donald Trump, 19. yüzyıldan kalma bir sömürgeci ruhuyla Grönland’a gözü dikmiş durumda. Danimarka ve müttefiklerine “Ya adayı verirsiniz ya da %25 vergiyi yersiniz” diye tweet atıyor. Macron sinirden ABD bankalarını engelleme planları yapıyor, İtalyan Meloni “bir konuşsak mı?” diye arabuluculuğa soyunuyor. Kanada ise “5. maddeyi uygularız” diyerek savaş tamtamları çalıyor ama Trump’ın karşısında duran Avrupa gücü; topu topu 12 asker gönderen Almanya’dan ibaret. Trump resmen dünyaya “çöküyor”.
Gençlerin Yeni Hayali: Oda Sıcaklığında Anne Yanı
Gençler artık ev almayı geçtik, “acaba bu ay kirayı ödeyebilir miyim?” diye bile sormuyor. ABD’deki gençler “nasıl olsa ev sahibi olamayacağım” diyerek parayı lüks harcamaya gömerken, Türkiye’deki tablo daha karanlık: 2,5 milyon genç hala anne-babasıyla yaşıyor. 30 yaşına gelip odasında PlayStation oynayan nesil, aslında ekonomik bir dehanın ürünü; çünkü bu fiyatlarla ev almak ancak yapay zekanın “bana bir şato yap” demesiyle mümkün.
Senegal’den “Giderim Ama Dönmem” Şovu
Afrika Kupası finalinde futbol değil, bir gurur savaşı yaşandı. Hakem Fas’a “iyilik” olsun diye penaltı uydurunca, Senegal teknik direktörü takımı sahadan çekti. 24 dakika boyunca tüm dünya ekran başında bekledi. Sonra ne mi oldu? Senegal geri döndü, Fas o meşhur penaltıyı kaçırdı ve Senegal şampiyon oldu. Adalet her zaman sahada tecelli etmiyor ama bazen 90+24’te uğrayabiliyor.
Tarkan, Mabel ve Suudi Oscarları
Tarkan İstanbul’u yine kasıp kavururken, Mabel Matiz’e verdiği o “sessiz duruş” selamıyla asıl golü attı. Bu sırada Türk oyuncularımız Suudi Arabistan’ın “Joy Awards” törenine akın etmiş durumda. Katy Perry ve Robbie Williams ile aynı kareye girmek için Riyad çöllerinde “Ortadoğu’nun Oscarları” heyecanı yaşanıyor. Sanat dünyası için artık rotanın neresi olduğu belli: Kim daha çok ödül (veya petrol) verirse oradayız!
